Kot w literaturze
Kot żyje wśród nas już tyle lat i wciąż jest chodzącą zagadką. Nic więc dziwnego, że liczni pisarze lub poeci chętnie opisują jego koci charakter w swoich dziełach, nadają mu imiona, wyposażają w interesujące atrybuty albo wcale niekocie cechy. Najsłynniejszym chyba literackim kotem jest znany nam z baśni braci Grimm niezwykle inteligentny Kot w Butach. Prócz tego, że miał buty, kot ten dysponował nieprzeciętnym sprytem i w łatwy sposób odnalazł się w ludzkim świecie. Innym znanym kotem jest wiecznie uśmiechnięty Kot z Cheshire, swoją rozdziawioną paszczą straszący niewinną Alicję. Kot z Cheshire uosabiał znakomicie każdego żyjącego kota, bo podobnie jak one zdawał się wiedzieć wszystko i za nic nie chciał tego zdradzić. Bardzo interesującą postacią był również Kot Behemot, kot-niekot, jednak charakter miał niewątpliwie koci - był nie do przejrzenia, tajemniczy, snuł kocie intrygi i umiał się złowieszczo uśmiechać. Dzieciom i nie tylko dzieciom z pewnością bardzo spodobała się nierozłączna para kotków - Bonifacy i Filemon. Bonifacy, jako kot starszy i doświadczony, fascynował lenistwem, złotymi oczami i typową kocią mądrością, Filemon zaś, jako kotek jeszcze młody, zachwycał niebywałą wręcz ciekawością świata i inteligentnym wyciąganiem wniosków. Jeśli już jesteśmy przy bajkach, nie możemy zapominać o złośliwym czarnym Lucyferze z "Kopciuszka", którego ulubionym zajęciem było zostawianie śladów łap na świeżo umytej przez Kopciuszka podłodze.